Ik zie, ik zie wat jij niet ziet

“Waar heeft u voor het laatst seks gehad?�, vraagt iemand met een Belgisch accent aan een vrouw op straat. Deze situatie komt uit een fragment dat werd uitgezonden tijdens het Nederlandse Tv-programma “De Wereld Draait Door�, dat ik die avond toevallig op televisie zag.

Het fragment ging door
Op het moment zelf was het niet meer dan een grappig filmpje, maar toen ik de volgende dag mijn mailbox opende, ontving ik van verschillende mensen een bericht, waarin me werd gewezen op het bewuste tv-fragment. Mocht ik het gemist hebben, dan moest ik toch vooral op de meegestuurde link klikken die verwees naar het filmpje op internet. De dagen erna bleven e-mails met hetzelfde onderwerp binnenkomen, van weer andere vrienden. Zelfs in de trein hoorde ik een groep studentenmeisjes het hele item aan elkaar navertellen.

Samen delen
Een ervaring als deze is tegenwoordig meer uitzondering dan regel. In een tijd waarin niemand meer hetzelfde tv-programma kijkt, is het op z’n minst opmerkelijk om er achter te komen dat we toch nog steeds ervaringen willen en kunnen delen.

Natuurlijk kijken we tijdens grote evenementen (voetbalkampioenschappen, Olympische Spelen) en gebeurtenissen (11 september, de moord op Theo van Gogh) massaal naar dezelfde beelden, maar daar mee houdt het wel zo’n beetje op. Het zijn de nog weinige momenten dat we een gedeelde ‘media-ervaring’ hebben. Een ervaring die stof geeft om over te praten op school, in het cafe, met vrienden of tijdens het werk. Wanneer je allemaal hetzelfde gezien hebt, praat dat toch een stuk makkelijker. De gedeelde ervaring maakt van individuele mensen een groep, die zich bindt door wat er wordt gekeken, gelezen en beluisterd.

Time-shifting
In de context van het beeldfragment –het zien op tv, attenderen erop via email, terugkijken via internet- komt ook meteen de paradox van de digitalisering van televisie naar voren: er wordt weliswaar een ervaring gedeeld, maar de kijker bepaalt het moment zelf.

Nieuwe mogelijkheden
Technologie maakt het mogelijk om televisieprogramma’s te kijken wanneer het uitkomt. De tijd, de plaats en zelfs het apparaat waarmee je kijkt, kun je tegenwoordig zelf kiezen. Honderden kanalen zijn digitaal te ontvangen, via speciale decoders van aanbieders als UPC en Verstatel. De publieke omroepen zorgen er met hun digitale themakanalen en uitzendinggemist.nl voor dat je hun programma’s nergens meer hoeft te missen. Commerciële partijen bieden eigen videomateriaal aan, al dan niet betaald. Ook speciale websites waarop iedereen videomateriaal kan aanbieden, groeien als kool. Het zijn vooral jongeren die hun favoriete en/of zelfgemaakte filmpjes daar neerzetten. Bevalt het huidige tv-aanbod je niet, dan maak je toch zelf materiaal of stel je je eigen tv-kanaal samen, zo lijkt hun motto. En waarom ook niet: de apparatuur is goedkoop, het internet snel en de te gebruiken technologie is bekend terrein voor deze generatie.

Traditioneel vs. modern
De huidige keuzevrijheid is wat we altijd hebben gewild, zo moeten we geloven van marketeers, technologen en futuristen. Maar is het ook niet gewoon heerlijk om thuis te komen van het werk en als een couch potato in de bank te ploffen en de tv aan te zetten? Glaasje cola of biertje erbij, chips op tafel en laat het allemaal maar lekker op je af komen.
Het is voor een grote groep tv-kijkers nog altijd heel fijn dat er van tevoren een selectie is gemaakt in het programma-aanbod, door mensen die er verstand van hebben. Dat er professionals zijn, die de kwaliteit van televisieprogramma’s in de gaten houden en er bovenal voor zorgen dat de kijker zich niet druk hoeft te maken over wat er op de buis komt.

Niet te vermijden
We worden echter steeds meer gedwongen ons hier wél mee te bemoeien. Het is een gevolg van de wensen van een nieuwe generatie televisiekijkers en de mogelijkheden die nieuwe technieken ons bieden.
Uiteindelijk wil iedere kijker maar één ding: zijn favoriete programma zien, en daarin heeft hij (gelukkig!) maar twee keuzes: vóór de tv, of áchter de pc.

Waar bevind jij je straks, wanneer er weer een grote of misschien wel heel kleine gebeurtenis plaatsvindt?

Reacties zijn gesloten.