Zat ik gisteren nog licht te mijmeren over mijn digitale identiteit, vandaag wordt ik de hele dag min of meer pijnlijk herinnerd aan mn fysieke identiteit. Kheb namelijk gisteren een proefles boksen gehad, die 2,5 uur duurde, waarbij touwtje-springen, sit-ups, push-ups en op de plaats rennen de hoogtepunten van de avond waren. En dat steeds in blokken van 3 minuten exercisen en 1 minuut rust. Dit alles in de geest van een boksronde. Zoals onze trainer zei:”Als in een wedstrijd de bel gaat, moet je er meteen weer staan, dus hier ook!”
Wat een uitputtingsslag, maar ik denk dat ik mn sport gevonden heb. En meteen heb ik ook bewondering voor de pro’s, zoals Neerlands trots Arnold “ik weet niet hoeveel 1/4 is” Vanderlijde, Orhan Delibas en al die andere jongens die echt f*cking veel conditie hebben…!