De trein stopt op station Naarden-Bussum. Een station waarvan ik me eigenlijk altijd af vraag of het station nu in Naarden of Bussum ligt. Het ligt niet tussen de twee plaatsen in zoals je zou kunnen vermoeden, denkende aan ons poldermodel.
Achteloos
Afijn, de trein stopt op het station, en een meisje van rond de 20 jaar met witte sneakers aan, loopt naar de uitgang. De jongen die tegenover haar zit, ziet dat ze haar sjaal vergeet, veert op, rent naar het meisje en tikt haar aan:
“Volgens mij heb je je shawl nog laten liggen?!”
Waarop het meisje pardoes antwoord:
– “Oh wat lief van je, dankjewel!”
Samen met de rest van de mensen in de coupé hoop ik stiekem dat ze hem, om haar bedankje kracht bij te zetten, nog een zoentje op z’n wang zal geven. Maar ze moet natuurlijk verder… En in de trein, daar op dat moment, op die koude donderdagochtend in februari, daar blijven we met elkaar nog zeker tot de volgende stop gelukzalig glimlachen.