En zo lieten ze hem weer achter, in de overweldigende architectuur van zijn zondagse eenzaamheid.
Uit: “De gevarendriehoek” van A.F.Th. van der Heijden.
Waar de een het heel mooi zegt, is een ander weer heel oprecht:
Ik heb er zelf twee, een van 23 en een van 25 jaar, maar het maakt niet uit of je 120 wordt en zij 80: je blijft altijd voor ze zorgen…
Op een gang, in een gebouw, ergens in Hilversum